ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಸಂಜೆ. ಮಾಧವನಿಗೆ ಕದಂಬ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ.
ಆ ದಿನ ಮಾಧವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಮಾಡಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಕಾಗದದ ಕೊಳಲು ಹರಿದುಹೋಗಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ ಬೆಣ್ಣೆಯ ಮಡಕೆಯೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿತ್ತು.
ಅಜ್ಜಿ ಮಾಧವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು,
“ಬಾ ಮಾಧವ, ಮೊದಲು ಗಣೇಶ ಪೂಜೆ ಮಾಡೋಣ. ಇಂದು ರಾಧಾಷ್ಟಮಿ ಕೂಡ ಹೌದು. ಹಾಗಾಗಿ ಶ್ರೀಮತಿ ರಾಧಾರಾಣಿಗೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡೋಣ,” ಎಂದರು.
ಪೂಜೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಜಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದರು.
“ತಪ್ತ ಕಾಂಚನ ಗೌರಾಂಗಿ
ರಾಧೇ ವೃಂದಾವನೇಶ್ವರಿ
ವೃಷಭಾನು ಸುತೇ ದೇವಿ
ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಹರಿ ಪ್ರಿಯೇ.”
“ಅಜ್ಜಿ, ಇದರ ಅರ್ಥ ಏನು?” ಎಂದು ಮಾಧವ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದ.
ಅಜ್ಜಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, “ವೃಂದಾವನದ ರಾಣಿಯಾದ, ಶ್ರೀಹರಿಯ ಪ್ರಿಯಳಾದ ಶ್ರೀಮತಿ ರಾಧಾರಾಣಿಗೆ ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ.”
“ರಾಧಾಷ್ಟಮಿ ಎಂದರೆ ಶ್ರೀಮತಿ ರಾಧಾರಾಣಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿನ. ಈ ದಿನ ನಮಗೆ ಪ್ರೀತಿ, ದಯೆ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿನಯವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.”
ಮಾಧವ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, “ಅಜ್ಜಿ, ಹಾಗಾದರೆ ಇದು ತುಂಬಾ ವಿಶೇಷವಾದ ದಿನ ಅಲ್ವಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ.
“ಹೌದು ಮಾಧವ,” ಎಂದರು ಅಜ್ಜಿ. “ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೋ. ನಾವು ಮಾಡುವ ವ್ರತವಾಗಲಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಲಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಇರಬೇಕು.”
ನಂತರ ಅಜ್ಜಿ ರಾಧಾ ಕೃಪಾ ಕಟಾಕ್ಷ ಸ್ತೋತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಪಾರ್ವತಿದೇವಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಶ್ರೀಮತಿ ರಾಧಾರಾಣಿಯ ಕರುಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಮಾಧವ ಕೈಮುಗಿದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.
“ಗಣೇಶ, ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ದಾರಿ ತೋರಿಸು. ನನಗೆ ಜ್ಞಾನ ಕೊಡು.
ಶ್ರೀಮತಿ ರಾಧಾರಾಣಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರೀತಿ, ದಯೆ ಮತ್ತು ಕೃಪೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸು.” “ರಾಧೇ ರಾಧೇ.”
ಕಥೆಯ ನೀತಿ: ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ, ದಯೆ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ.
ಇಂತಿ,
ಲೇಖಕಿ ಸಹನೆ.
.png)
No comments:
Post a Comment